Jaap loopt marathon van New York

Jaap loopt marathon van New York
november 22, 2012 Frank Schuurman
In Ervaringsverhalen

“Wat zou jij nou nog wel eens willen doen?”
“Hoe bedoel je kreeg ik als antwoord? Nou gewoon, wat zou je nou nog wel eens willen doen”.
“De marathon van new york lopen?”
“Ja dat lijkt mij ook wel wat!” zei ik en cheers, daar tikten we ons vaasje bier weer leeg. Zoals goede ideeën vaker ontstaan in een kroeg worden ze na de nodige biertjes vaak nog mooier gemaakt. We werkten ons plan uit en waren er natuurlijk vol van overtuigd dat ons het wel lukt om een marathon te kunnen lopen. Tuurlijk kunnen wij dat!

Dus daar stonden we, samen met 55000 anderen aan de voet van de Verrazano Bridge. In de uren wachtend voor de start werd ik door verschillende mensen aangesproken. Tegenkracht Stichting kanker en sport? Wat is dat precies? Ik vond het mooi het doel van Tegenkracht uit te leggen aan anderen. Het blijkt dat sport en kanker toch vaak aan elkaar gekoppeld worden.

Nadat 55000 sporters uit volle borst het New York New York van Frank Sinatra meebrulden klonk het startschot. Een massa van mensen zag ik voor me de Verrezzano brug over lopen en heel zacht hoorde ik een geluid op me af komen, een geluid dat in volume toenam naarmate we het einde van de brug naderde. Toen werd het gebulder en daar stonden mensen rijen dik te klappen, te schreeuwen, bands speelden oplaaiende muziek, stoere brandweermannen met loeiende sirenes langs de kant van de weg, politiemannen die je vooruit brullen, prachtig was het! We genoten! Ik had van iedereen gehoord dat je rond kilometer 36 de man met de hamer wel eens tegen zou kunnen komen. Nou dat valt echt wel mee hoor, die man met de hamer was er helemaal niet. We liepen heerlijk, maar toen, 3 kilometer voor de finish…toen kwam die “man” maar niet met een hamer, maar met een dikke moker! M’n hartslag ging omhoog, ik kon niet meer. Wellicht toch wat te veel gegeven in de eerste meters? Maar we bleven bij ons standpunt. De laatste meters zijn altijd zwaar! En opgeven? Nee natuurlijk niet, dat nooit!

Zeer voldaan kwam ik samen met m’n maat Michiel in een tijd van 3 uur en 48 minuten over de finish! Moe, kapot, pijn, maar heel erg voldaan! Inmiddels ben ik geswitched van “loper” naar “renner” en is het een geel shirt geworden waarin ik fiets. Het principe van Team Tegenkracht blijft natuurlijk hetzelfde. Samen sporten voor anderen met als doel iets teweeg te brengen. En daar heb ik samen met anderen heel veel schik van!

Lijkt jou het ook wat? Sport dan met ons mee voor Tegenkracht en word lid!