Chris Mooij “U heeft een maagtumor”

Chris Mooij “U heeft een maagtumor”
januari 15, 2009 Matijs Jansen
In Ervaringsverhalen

Hoe ervaar je de mededeling “U heeft een maagtumor”.

Chris Mooij is op 2 januari 2012 helaas overleden.

 

Juni 2003 ontdekte mijn vrouw op een vrijdagavond een knobbeltje in haar borst. Maandag daarop direct naar de huisarts.

Deze stuurde haar door naar het Groene Hart ziekenhuis te Gouda. Hier werd een punctie genomen en op kweek gezet. De uitslag, kwaadaardige borst kanker. Besloten werd amputatie en daarna chemo therapie. Alles herstelde goed, tot in mei 2004, pijn in haar rug tijdens fietsen. M.n. als ze over een hobbel in de weg ging. Onderzoek wees uit dat er een tumor(en) tussen de ruggenwervels. Wederom chemo therapie en bestraling. December 2005 kreeg ze irritatie op haar gezicht, rechter wang. Wij veronderstelde aangezichtspijn. Onderzoek wees uit een tumor bij de hersenen. Hiervoor werden z.g.n. precisie bestralingen en chemo therapie toegepast, echter de irritatie werd niet verholpen.

ChrisMooij

Mei / juni 2006 namen de klachten van vermoeidheid etc. toe, waarop werd besloten een rustperiode in te lassen van 6 weken, met daarna nieuw onderzoek. Onderzoek wees uit algehele achteruitgang van conditie en vermoeidheid. De oncoloog stelde dat chemo therapie mogelijk was, met de mededeling dat dit het proces kon rekken, maar geen herstel Daarop heeft mijn vrouw besloten te stoppen met chemo en met vakantie naar het eiland FanØ DK en het overlijden af te wachten. Het is voor ons een dierbar vakantie geworden, emotioneel en met een lach en een traan. 29 September 2006 is zij overleden.

Je moet dan alleen verder.

Je leest de dagbladen, doet werkzaamheden in en rondom het huis en probeert je verdriet te verwerken. Ik ging mij toen daarbij extra uitleven in sport. Wielrennen, hardlopen, droogtraining schaatsen, schaatsen en skeeleren. Ook las ik een artikel in het dagblad NRC over kanker bij gehuwden, dat als een van de gehuwden overlijd, dat dan ook in kort afzienbare tijd de overgebleven echtgenoot(e) komt te overlijden. Je denkt dan dat zal mij tocht niet overkomen?

In december 2006 kwam bij mij het idee op, dat het toch mooi zou zijn om voor mijn 70e een marathon te lopen. Heb me toen ingeschreven voor Marathon Rotterdam en ben gaan trainen. Lopen, schaatsen, spinnen, fietsen en allerlei kleine loopjes in Zuid – Holland. Toen mijn zoon mij in januari / februari 2007 vroeg “wat gaat u dit jaar met vakantie doen, ziet u zich al zitten alleen in je tentje?”, wist ik het antwoord.

Ik had toen al eens bedacht om met mijn oudste kleinzoon van 15 jaar met een trekking fiets + tentje, potten, pannen en primus naar het eiland FanØ te fietsen en weer terug. Dit als eerbetoon aan mijn overleden vrouw, welke zou graag naar dit eiland met vakantie ging. (Wij hebben daar vanaf 1983 vele vakantie doorgebracht.)

Doordat het lopen, maar ook de andere sporten zo goed ging, heb ik in mei 2007 nog in kunnen schrijven voor de New York City Marathon 4 november 2007. 19 Juli 2007 ben ik met kleinzoon gaan fietsen naar FanØ. Tijdens de fietstocht had ik wel eens last van kramp in mijn maag, op ongeregelde tijden. Je denkt dan, dat gaat wel over. Je hebt allemaal wel eens wat. Doordat het niet over ging, een bezoek aan de huis arts, welke een medicijn voorschreef. Het resultaat was nihil, dus weer naar de huisarts. Een vervangend huisarts schreef wederom een medicijn voor, een zwaarder met de mededeling dan moet het over zijn. Helaas geen resultaat.

De huisarts vertelde mij dat al die sporten die jij doet is top sport. Ja de marathon opgeven dat is ook wat. Het advies werd toen om na de New York City marathon een rustperiode in acht te nemen. Ben toen 29 oktober naar New York afgereisd. Na enkele dagen ging mijn eetlust wat achteruit. Je denkt dan dat komt door klimaat, spanning etc. 4 November heb ik de marathon gelopen en medaille behaald.

Na de marathon in New York, ben ik nog een week op vakantie gegaan naar familie in North Carolina. Ook daar ging de eetlust achteruit. Vooral brood was een probleem, maar mijn schoonzuster vertelde dat het brood niet smaakte en iedereen daar over sprak. 13 November ben ik terug gereisd en heb vanaf Schiphol mijn huisarts gebeld dat ik wel een week rust heb gehad na de marathon, maar dat het toch niet goed voelde. Hij heeft mij toen doorgestuurd voor een echo in het zieken huis Hofpoort ziekhuis te Woerden. Hier constateerde zij een galsteen. Daar was ik blij mee, tot ze mij vertelde dat deze zo klein was en dat de oorzaak niet kon zijn. Voorgesteld werd naar de internist in het Groene Hart ziekenhuis te Gouda en een scan. Na het nemen van de scan werd mij gevraagd nog even op de dokter te wachten. Dan ga je al denken wat?

Mij werd medegedeeld dat ik een maagtumor had, maar moest een afspraak maken met de internist. Kort voor de kerst 2007 kreeg ik te horen een maagtumor, met uitzaaiingen naar achter de maag maar dat was op de scan niet goed te zien. Dat zou beter te beoordelen zijn tijdens de operatie. Dan kon ook beoordeeld worden of de gehele maag verwijdert moest worden of een gedeelte. Je hoopt dan op het minst ergste. Mij werd voorgesteld behandeld te worden bij het LUMC te Leiden. Het plan werd; Eerst chemo therapie om de tumor te verkleinen, gevolgd door een peratie half april 2008, (waarbij gehele maag is verwijdert) en na ca. 5 weken 2e sessie chemo therapie. Door chemo therapie, operatie en weer chemo therapie is mijn lichaamsgewicht afgenomen van ca. 82 kg naar 58 kg op het diepst van de ellenden. 29 Juli ben ik door de scan gegaan en heb op 4 augustus het goede bericht gekregen dat alles goed was, waarna mijn herstel kon beginnen.

Herstel en conditie opbouw

De 1e week januari 2008, niet wetende wat mij allemaal te wachten stond, had ik in principe ingeschreven voor de marathon te Ottawa CDN 24 mei 2009. Medio juni / juli, na toediening laatste chemo, ben ik via internet met Tegenkracht in contact gekomen. Tegenkracht heeft SPORTGENEESKUNDE WOERDEN met mij in contact gebracht. Ik heb hen mijn situatie voorgelegd en verzocht om een sportkeuring. Dit om te weten hoe het met mijn conditie was gesteld. Nadat de uitwerking van de chemo afnam ben ik in mijn omgeving gaan wandelen. Van afstand 2 km naar 8 km daarnaast fietsen op trekking – en race fiets. Eind juli gestart met zwemmen in kinderbad met hoge T 31 ºC, omdat lage T voor mensen met chemo extra koud aanvoelen. Daarna vakantie in NL wandelen. Gestart met wandelen afstand 6 km naar in een week naar 12 km. Ook fitness centra en sauna’s bezocht. Laatste week augustus vakantie DK met mountainbike. Op FanØ wandelen en fietsen langs strand. Mountainbiken tot wel 2,5 uur na een week. Medio september zwemmen in banen bad T 28 º C. Eind september gestart met schaatsen op Vechtse banen te Utrecht en Haarlem. Fietsen op race fiets en mountainbike. Half oktober vakantie Israël 12 dagen.

Daarna zit mijn week programma vol sport; 2 x per week 3/4 uur zwemmen, 2 x per week 1 uur fysio, 1 x per week 1 1/4 uur fitness en per eind september, 3 x per week 1,5 uur schaatsen, 1 x per week 1 1/4 uur droogtrainen schaatsen, 2 x per week hardlopen. Wanneer de weersomstandigheden goed zijn fiets / wandel ik.

Mijn plannen 2009

Een week schaatsen Weissensee 8 t/ 15 februari 2009, een week skiën Chatel F 13 t/m 22 maart 2009 en dan staat op het programma, de marathon Ottawa 24 mei 2009.

Met vriendelijke groet,

Chris Mooij