Nieuwe ambassadeur Fausto Marreiros

Amsterdam, 20 juli 2010 - Fausto Marreiros een voormalig Nederlands Schaatser, die in schaatswedstrijden voor Portugal uitkwam, een constructie waardoor hij soms gekscherend "De schaatsportugees" genoemd werd is ambassadeur geworden van stichting Tegenkracht.

Fausto is in 2010 als 'ex-olympische sporter' en als vriend met het Team Olympisch Tegenkracht naar Alp `d Huez gefietst.

Fausto_schaatsfoto"Ambassadeur van Stichting Tegenkracht. Wie had kunnen denken dat me dat gevraagd zou worden, en wie had kunnen denken dat ik me daar zo goed bij zou voelen. De afgelopen jaren heb ik met de actie Alpe d’Huzes meegedaan. Sinds de start van het evenement in 2006 heb ik ieder jaar meegedaan. Met de deelname kwam ook de ontwikkeling van sporter naar mens, en van mens naar een mens, die er ook graag voor anderen is.

Het egoisme en de sportgerichte instelling, die je als sporter in de regel hebt, laat vaak weinig ruimte voor andere gevoelens en bredere denkbeelden. Er moet je vaak iets gebeuren om je uit die sportcocon te trekken en je in te laten zien dat er meer en belangrijkere dingen in de wereld zijn. Bij mij was het de crisis in mijn huwelijk en de kanker van mijn schoonmoeder, bij Lance Armstrong was het teelbalkanker en bij weer anderen zijn het weer andere ingrijpende ervaringen. Waar het uiteindelijk om gaat, is wat je uiteindelijk doet met deze ervaringen.

Gaandeweg de groei van Alpe d’Huzes voelde ik dat de persoonlijke binding met het evenement verloren dreigde  te gaan. De sympatie was er weliswaar, maar de betrokkenheid was er niet meer. Toen kwam Tegenkracht om de hoek kijken. Matijs Jansen, Leo Peelen en Frank Schuurmans kende ik goed van Alpe d’Huzes. Tegenkracht kende ik ook en we waren er zijdelings bij betrokken geweest vanuit het medisch team van Alpe d’Huzes, toen Olympische Tegenkracht daar met een ploeg kankerpatienten gekoppeld aan ex olympische sporters aan mee wilde gaan doen. In 2010 werd mij gevraagd of ik in dat kader niet op de fiets naar Frankrijk wilde gaan fietsen. 1300km in 7 dagen, ik heb er eerst even over moeten denken, maar het gaf door mij net die extra en nieuwe dimensie, die ik nodig had.

We vertrokken 24 mei 2010 met een groep wielrenners, die bestond uit fitte mensen maar ook met een paar kankerpatienten. Tijdens de tocht zijn we in een week als groep naar elkaar toe gegroeid. Het voelde als een warm bad en daar, waar ik de binding met het ene evenement dreigde te verliezen, had ik gaandeweg het gevoel meer voor Stichting Tegenkracht te willen betekenen. Ik had gezien wat ze voor de diverse kankerpatienten gedaan hadden. Ik vond het onrechtvaardig dat ze zo moesten knokken om de middelen te verkrijgen om aan een overduidelijke behoefte tegemoet te kunnen komen.

Toen me aan het eind van twee hele mooie weken met een prachtige groep mensen gevraagd werd of ik wellicht ambassadeur wilde worden, heb ik daar geen seconde over hoeven nadenken. Ik ga daar waar ik kan, mijn beste beentje voor zetten om Stichting Tegenkracht te helpen, en daarmee kankerpatienten".